Dr.Ömer Aydın'dan

ÖNCE SEN

Açık pencereden sesleniyorsun,
Karşıdaki ağaca söyletiyorsun;
“Beni unut.”
Karanlıklar içinde dudakların,
Siyah ıslak nutukların;
“Beni unut.”
Olmadık zamanlarda karşıma çıkıyorsun,
Avaz avaz bağırıyorsun;
“Beni unut.”

Neden böyle yapıyorsun?
Anladım, sen de unutamıyorsun,
Becerebilirsen,
Unut, önce sen.

Şiiri Sevdiklerinle Paylaş!

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir